Dostoyevski

Dostoyevski | Film Diyalogları

Dostoyevski

Denginiz değilim efendim, dengesizim.

Dostoyevski

Bakıyorum hiçbir şey sizi tatmin etmiyor. Neden bu kadar doyumsuzsunuz ?

Dostoyevski

Seni ölünceye dek unutmayacağım...

Dostoyevski

Konuşmayı bilenler, hep kısa konuşur.

Dostoyevski

İyi insanlar dürüst yaşar, iyi insanlar hilesiz yaşar ve hiçbir zaman benzerleri olmaz.

Dostoyevski

İnanır mısın kimseye acımaz oldum, Akıllandım mı dersin?

Dostoyevski

Unutmayın, yoksulluk kusur değil.

Dostoyevski

Zeki insanlar hiç bir şey beceremezler, becerenler yalnızca aptallardır.

Dostoyevski

Sen hayatını mahvet, ben kenardan izleyeceğim.

Dostoyevski

Ne kadar çok anladıysam, o kadar derinlere battım, sıkıştım kaldım.

Dostoyevski

Öylesine mutsuzsunuz ki, hep, asıl suçlu benim, diye düşünüyorsunuz.

Dostoyevski

Zekâyla güzellik birlikte olunca birbirlerine o kadar yakışıyolardı ki...

Dostoyevski

Çünkü insanlar kendileri mutsuz olmadıkça, başkalarının mutsuzluğunu asla anlayamazlar.

Dostoyevski

Özlemin, yoksunluğun ya da tadılmamış sevincin nesnesi değişebilir.

Dostoyevski

Nefrete sevgiden fazla güvenirim. Çünkü, nefretin sahtesi olmaz!

Dostoyevski

Dostlara bile açılamayacak, insanın kendine saklayacağı sırlar da bulunur.

Dostoyevski

Vız gelir hakkımda düşündükleriniz... Çünkü sizler benden daha aşağılıksınız!

Dostoyevski

Hayattan pek çok şey öğrenen insanlar, neşeli ve masum kalamazlar.

Dostoyevski

Böyle birdenbire olması ağrına gidiyor insanın.

Dostoyevski

Sen ne dersen de iki gözüm; toplumun yoksul insana saygısı yoktur.

Dostoyevski

Biliniz ki, yanlış insana karşı duyulan sevgi çabuk unutulur.

Dostoyevski

Tembellik, bütün kusurların anasıdır.

Dostoyevski

Bence, gerçekten büyük insanlar, dünyada büyük acılar çekmek zorundadır.

Dostoyevski

Hayatım boyunca şöyle bir kaç kişinin suratına tokat atmadığıma da çok üzgünüm.

Dostoyevski

Yalan söyleyerek dünyanın öbür ucuna gidersin ama geri dönemezsin.

Dostoyevski

Sizin tecrübeli bir doktor olduğunuz kadar ben de tecrübeli bir hastayım.

Dostoyevski

Anıların güzel olanları da, kederli olanları da insanı hep hüzünlendirir.

Dostoyevski

Bir çocuğun ölümünü görmektense, dünyaya geliş biletimi iade etmek isterim.

Dostoyevski

Fakat bir kadın hem zeki hem de kıskanç olursa, iki kadın haline gelir ve bu bir felakettir işte.

Dostoyevski

Önce biraz ağladılar, ama alıştılar şimdi. Aşağılık insanoğlu her şeye alışır!

Dostoyevski

İnsanın zihni neyle meşgulse rüyasında onu görür. Hele içiniz rahat olmadı mı, gerçeğe ne kadar da uyar rüyalarımız!

Dostoyevski

Öylesine güzel bir gökyüzünün altında bu kadar kötü insan nasıl yaşayabiliyordu?